LingChomPhoo's profile.••.•´¯`•.@(^o^)@LingCho...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    June 19

    แปลงร่างงงงงงงงงงงงงงง

     
    แปลงร่าง!!! เป็นนนนนน มนุษย์ตุ๊กแก..แก..แก..แก
     
    เห้อออออออ เรื่องมานมีอยู่ว่า
     
    วันนี้ตื่นขึ้นมาด้วยความก่งก๊ง ก้อลุกขึ้นไปอาบน้ามตามปกติ
     
    พออาบน้ามแต่งตัวเสร็จ จะไปหวีผม
     
    ก้อ *0* พระเจ้า!!!! แนนนี่เป็นอะไรไปเนี่ย!!!
     
    ผื่นขึ้นหน้าเจ้าค่ะ ตอนแรกคิดว่าขึ้นหน้าอย่างเดียว ก้อลงดูแขนขา
     
    โอ้!! *0* มานชึ้นทั้งตัวเลยนี่หน่า
     
    ตัวเป็นลายจุดๆ อย่างกะตุ๊กแก
     
    หลังจากตกใจได้สักพัก ก้อนะ...ช่างมานเตอะ
     
    เด๋วคงหาย...
     
    ก้อใช้ชีวิตปกติมาจนเย็น เอ๊ะ!!มานทามมัยไม่ดีขึ้นแถมดูแดงๆกว่าเก่า
     
    แถมมีลุงหมอ มาทักอีกนะว่าเป็นไข้เลือดออกรึป่าวววววว
     
    เราก้อแอบตกใจ (แต่ก้อยิ้มๆ แย้วก้อบอกว่าไม่รู้เหมือกกันค่ะ) เอิ๊กๆ
     
    แล้วลุงหมดก้อบอกว่าไปเจาะเลือดตรวจดิ เผื่อเป็นไข้เลือดออก
     
    เราก้อเชื่อฟังงัย(กลัวเป็นด้วยอะ) เยยไปโรงพยาบาลไปตรวจอะ
     
    พอไปตรวจ พี่พยาบาลก้อมาเจาะเลือดให้งัย
     
    ไอ้เราก้อยืนแขนขวาให้ ก้อเจาะๆเข้าไป ก้อเจ็บๆเข้าไป พี่แกก้อดึงขึ้นดึงลง
     
    หมุนซ้ายหมุนขวา ไอ้เราก้อตาปลิบๆ ในใจก้อคิดพี่ค่ะมานเจ็บนะพี่ แขนหนู่นะนั่นนะที่พี่เอาเข็มจิ้มอยู่เนี่ย
     
    พอพี่แกพอใจแล้วก้อดึงเข็มฉีดยาออก พร้อมพูดว่า"หาเส้นเลืดไม่เจอ"  เราก้อ *0* (พระเจ้า!!!)
     
    พร้อมรีบออกตัวโดนเร็วว่ไม่ใช่ความผิดพี่นะ น้องเส้นเลือดเล็กเองนะ
     
    เราได้ฟังก้อเซงงัย ทั้งๆที่เราก้อได้เจาะเลือดบ่อยๆนะ เราก้อว่าส่วยใหย๋ที่เจาะได้ก้อข้างขวาอะหาง่ายกว่าทุกที
     
    นี่ยื่นข้างขวาให้ดันหาไม่เจอ แถมควานหาซะ
     
    ไม่เคยเจาะเลือดแล้วรู้สึกเจ็บเท่านี้สักที
     
    ทีนี้ก้อบอกว่าจะเจาะเอาหลังมือ พอดูๆก้อเหนชัดนะแต่ก้อไม่เจาะบอกว่าเล็กอีกอะ
     
    เยยเจาะที่ข้อพับศอกซ้ายแทน กว่าจะได้ เจ็บจะแย่
     
    พอเจาะเลือดเส็ดเดินออกมากับสำลีที่ติดแขนมาสองข้าง
     
    ปาปี๊ กะมามี๊ ก้องง? ทามมัยเจาะสองข้าง ก้ออะนะ ไม่ได้อยากเจาะสองข้างหรอกนะ เห้ออออออ
     
    รอผลตรวจออกมาก้อ ไม่ได้เป็น เย่ๆๆๆ สงสัยจะแพ้อะไรเฉยๆมั้ง
     
    ก้อดีๆ ป๊ากะม๊า ก้อโล่งอกไป Nannie~*ก้อด้วย
     
    แต่ตอนนี้อะดิ ลายเป็นตุ๊กแกที่เดียว เห้ออออ คันๆด้วยนะเนี่ย
     
    ทำไงได้นอกจาทำใจใช้ร่างตุ๊กแกนี้ไปก่อนหละเนอะ ก้อมานยังคืนร่างเดิมตอนนี้ไม่ได้นี่หน่า
     
    ทำใจๆ ซะ
     
    ป.ล. ++เมื่อกี้มีคนโทนมาบอกว่า Davinci ตกจากระเบียงอะ สงสัยขาจะเจ็บไม่ยอมขยับเลย
              ต้องรอให้โรงพยาบายเปิดก่อนอะถึงจะพาไปให้คุณหมอดูได้อะ อย่าเป็นอะไรไปนะ เป็นห่วงจัง
     
           ++วันนี้เลยป่วยทั้งคน ทั้งแมว แย่จังเยยเนอะ
     
           ++ คิดถึงไอ้น้องอ้วนจังเลย.....
     
    ไปหละ....บับบายทุกคน
     
     
    June 11

    Nannie~*

     
    May 15

    ใจหายอะ...

     
     
     
    วันนี้ไอ้นุ๊กมานต้องไปกรุงเทพแล้ว...
     
    เพราะน้องสุดที่ร๊ากฉันมานติดธรรมศาสตร์
     
    ติดซะไกลเยย...ที่บ้านคงคิดถึงน้องแย่เลย...
     
     
    ...ตอนนี้...ไม่มีคนอยู่ให้คอยทะเลาะ
     
    ...ตอนนี้...ไม่มีคนอยู่ให้แกล้ง
     
    ...ตอนนี้...ไม่มีคนคอยกวนประสาท
     
    ...ตอนนี้...ไม่มีคนให้กวนประสาท
     
     
    ...ตอนนี้...ไม่มีคนขี้บ่นค่อยบ่นโน่นบ่นนี้ให้ฟัง
     
    ...ตอนนี้...ไม่มีคนอยู่ให้นอนเบียด
     
    ...ตอนนี้...ไม่มีคนคอยนอนเบียด
     
     
     
    ++ว่าจะไม่งอแงก้องอแงจนได้น้อซ๊านนนนนนนนนน++
     
    ...เห้อ...เด็กน้อยขี้งอแง...
     
    ++ ก้อไม่เคยห่างกันนี่หน่า..++
     
     
     
     
    ป.ล. คิดถึงไอ้อ้วนจัง...สัญญานะว่าจะดูแลตัวเองดีๆ
     
    ++ คิดถึงกันบ้างเน้อ...เป็นเด็กดีนะ...อย่างอแงหละ...เค้าสัญญาจะพยายามไม่งอแงนะ ++
     
    ++ ใจหายจัง ++
     
    ++ รักนะ...เด็กโง่ ++ จากฉัน...พี่ไอ้อ้วน ++
     
    เห้อ....
    April 24

    ร้อนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

     
     
     
    ร้อน!!!!! กว่านี้มีอีกมั้ยเนี้ย!!!
     
    ถ้ามี...Nannie~* คงแย่แน่เลย
     
    เห้อ~*ร้อนขนาดนี้อาจตายได้นะเนี่ย~*
     
    อยากไปว่ายน้ำจัง...ไปด้วยกันมั้ยค่ะ?
     
    ไปหลายๆคนสนุกดี
     
    ปะปะไปว่ายน้ำกันเถอะพี่น้อง~*
     
    555 (ร้อนมาก บ้าไปแล้ววววว)
     
    ป.ล.++ มาบ่นเฉยๆไม่มีไรหรอก
     
          ++ อยากมีแรงเยอะๆไว้สู้กะอากาศร้อนๆจังเลย 
     
                อืมม สู้ๆสู้ตาย
     
    ล.ป. ++ (ลืมไป) คิดถึงทุกๆคนนะคร้า.......ข้าน้อยขอตัวไปก่อน...ไปหละ บายยยยยย
    April 17

    ความคิดคนเราไม่เหมือนกัน...

     
     
    คำถาม...ที่คนถามเก็บไว้มานาน...
     
    คำถาม...ที่คนต้องตอบ...ไม่คิดว่าจะได้ยินจากเพื่อนคนนึง....
     
    คำถาม...ที่คนถามต้องการคำตอบ...และเมื่อคนตอบ...ตอบ
     
     
    คำตอบแค่คำตอบเดียว...มันทำให้อะไรๆเปลี่ยนไปได้...มาก...ขนาดนี้เลยเหรอ..
     
    คำตอบแค่คำตอบเดียว...มันทำให้คนที่เป็นเพื่อนกันมานาน กลายเป็นคนที่ไม่ต้องการจะรู้จัก...
     
    คำตอบแค่คำตอบเดียว...ทำให้คนคนนึงต้องการที่จะลบความทรงจำที่ดีๆกับเพื่อนคนนึงไปจนหมด...
     
    คำตอบแค่คำตอบเดียว...ที่ตอบไปตามความรู้สึก...ขอโทษจริงๆนะ
     
    คำตอบแค่ตำตอบเดียว...เป็นคำตอบที่คนถาม ไม่อยากได้ยิน...
     
    คำตอบแค่คำตอบเดียว...ทำให้คนคนนึง...จากที่เคยอยู่ตำแหน่งที่คนส่วนน้อยอยู่...
     
                                 ให้ย้ายไปอยู่ในส่วนที่แบ่งไว้ให้คนส่วนมากอยู่...คือที่สำหรับคนไม่รู้จัก
     
                                 จากเพื่อน...กลายเป็นคนที่ไม่ต้องการจะรู้จัก
     
                                 เลือกที่จะลืมอดีตที่เคยทีเพื่อนคนนึงอยู่ในนั้น..มานาน..นานแสนนาน...
     
     
     
    ทำไม...ถึงจะเลือกที่จะลืมเลือกที่จะตัดเพื่อนคนนึงออกไปจากชีวิต...
     
    ทำไม...ไม่ปล่อยให้มันเป็นเหมือนเดิม...เหมือนที่เคยเป็นมาตลอด...
     
    ทำไม...กลับมาคุยกันเหมือนเดิม...เป็นเพื่อนกันอย่างเดิม...
     
     
    แต่ก็ได้คำตอบกลับมาว่า...ความคิดคนเราไม่เหมือนกัน...
     
    เพราะว่าหลังจากนี้...คงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้...กลับไปทำตัวเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว...
     
     
    ทำไม...ทำไม...
     
     
     
    ขอบคุณนะ....ที่เป็นเพื่อนที่ดีกันมานาน...
     
    ขอบคุณนะ...ที่ค่อยเป็นผู้ฟังที่ดีเวลาไม่สบายใจ...
     
    ขอบคุณนะ...ที่ค่อยเป็นห่วง
     
    ขอบคุณนะ...ที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอ
     
    ขอบคุณนะ...ที่ไปช่วยถือของ..เวลาไปช้อปปิ้ง
     
    ขอบคุณนะ...ที่ทำให้ชีวิตเรามีเพื่อนได้เคยมีเพื่อนแบบนี้เพิ่มขึ้นอีกคน
     
                    เพื่อนที่..ไม่ต้องคุยกันตลอด...แต่ทุกครั้งที่เราได้คุยกัน..เราก็จะคุยกันได้เหมือนเดิม
     
                    ไม่ได้เจอกันบ่อยๆ...แต่เราก็สนิทใจทุกครั้งที่ได้เจอ...ในชีวิตเราจะได้เจอเพื่อนอย่างนี้สักกี่คน...จริงมั้ย..
     
                    ขอบคุณนะ....ขอบคุณจริงๆ...
     
     
     
     
     
     
     
     
    April 09

    ไปผ่าฟัยคุคแบบ งง งง มาอะ

     
     
    วันนี้ไปหาหมอฟันมาอะ กะไปตรวจเฉยๆ
     
    (หมอน่ารักดีหมวยๆ ขาวๆ)
     
    อยู่ๆหมอก้อบอกว่าข่าวร้ายว่า มีฟันคุคอะจะต้องผ่า
     
    เราก้อแบบไม่ได้ตั้งตัว แบบ งง งง
     
    แล้วก้อเลยบอกหมอไปว่า ผ่าเลยคะ
     
    จิงๆแล้ว ก้อเสียวๆอยู่นะ เพราะไม่เคยผ่าเลยอะ
     
    แต่ก้อ เอาเหอะผ่าเลยคะ หมอก้อตกใจนิดหนึ่งแบบ
     
    ตอบตกลงง่ายจัง ว่าแล้วก้อเริ่มทำการผ่า
     
    รู้สึกเหมือนมีการรื้อถอนบ้านอยู่ในปาก โดนหมอทึ้งปากจนกรามจะหลุด
     
    แต่ตอนนั้นมานช้าก้อไม่ได้รู้สึกอะไรมากเท่าไหร่
     
    แต่ตอนยาช้าหมดนี่ดิ
     
    โอ้ย!!!! คงตาย ตายแน่เลย
     
    พอกำลัง จะทำเสร็จ หมดก้อคุยกะผู้ฃ่วย เรื่องงานสงกรานต์
     
    เราก้อเลยนึกได้ว่าเออ วันที่12 จะต้องไปเป็นนางตรุจจีน เฮ้ย! นางสงกรานต์จำเป็นนี่หว่า *0* แย่แล้ว!!!
     
    (ลำพังปกติก้ออายประชาชีจะแย่อยู่แล้วเนี่ย ที่โดนบังคับไป แถมแก้มบวมอีกเห้อ....)
     
    พอเสร็จก้อเลยบอกหมอ หมอก้อเลยตีเลยอะ บอกว่าทำมัยไม่บอกหมอก่อนหละ
     
    เพราะมานต้องหายบวมไม่ทันแน่เลย พูดเสร็จก้อโดนตีอีกแปะ แล้วก้อบอกว่าเค้าเลือกคนผิดเทศกาลรึป่าว
     
    เราก้อเลยหัวเราะแล้วก้อบอกหมอว่าก้อคิดเหมือนกันแหละคะ เป็นนางตรุจจีนคงจะเข้าท่ากว่า555
     
    เสร็จแล้วก้อโดนหมอตีอีกหลายแป๊ะ แล้วก้อบ่นเราว่า ตอนถามก้อตอบแบบกล้าหาญ+รวดเร็วเหรอเกิน
     
    ทำไมไม่บอกหมดก่อนว่าจะต้อง เป็นนางสงกรานต์ (ไม่ต้องพูดบ่อยก้อได้ตะอายเค้า) เราก้อได้แต่หัวเราะ แหะๆ แล้วก้อบอกว่าลืมไปคะ
     
    แล้วก้อโดนอีกแป๊ะ เห้อ...ก้อหนูลืมหนิคะ หนูขอโทษ หมอก้อบอกว่างันวันรั้นก้อ ให้อมลูกอมไว้ที่อีกข้างแก้ม
     
    จะได้ตุยๆบวมเหมือกัน อะนะ ซะงั้น ส่วนเรื่องเขียวก้อ โบ๊ะเอาแล้วกัน เราก้อได้แต่หัวเราะแหะๆ แบบไม่รู้จะทำงัยอะ
     
    คงจะต้องทำใจได้อย่างเดียวหละน้า.... (-_-!)
     
     
    ป.ล.++ อากาศร้อนๆๆๆๆ จนจะบ้าตาย เห้อ....
     
         ++ตอนนี้ปวดดดดดดดดดดดดเหงือกจังเลย รามไปถึงหัวแล้ว โอ้ย!!! จะตายเอา ใครก้อได้ช่วยด้วยยยยยย แง้ๆๆๆ โวยวายๆๆๆๆ
     
    ล.ป. (ลืมไป)++คิดถึงพี่ๆที่จบกันไปแล้วจังเลย...แป๊บเดียวอยู่ปี 4 แล้วรู้สึกแก่จัง
     
     
     
    March 06

    การติดตั้งโปรแกรมความรัก...

    ++อ่านแล้วชอบ เลยเอามาให้อ่านกัน++

     ช่างเทคนิค : ฮัลโหล สวัสดีครับ มีอะไรให้รับใช้ครับ


     ลูกค้า : ดิฉันได้นั่งนึกดูแล้วคิดว่า โปรแกรมความรัก นี่ก็น่าสนใจ  ดีนะคะ
                คุณช่วยกรุณาแนะนำดิฉันหน่อยได้ไหมคะว่าจะลงโปรแกรมนี้ยังไง

     ช่างเทคนิค : ด้วยความยินดีครับ ไม่ทราบว่าพร้อมที่จะลงโปรแกรม
     หรือยังครับ

     ลูกค้า : อืม... ไม่รู้เหมือนกันคะ
                 บอกตามตรงว่าดิฉันไม่ค่อยรู้เรื่องคอมพิวเตอร์เท่าไร
                แต่ดิฉันคิดว่าน่าจะพร้อมคะ ไม่ทราบว่าต้องเริ่มทำยังไงบ้างคะ

     ช่างเทคนิค : อันดับแรกเลยคุณต้องเปิดใจคุณก่อนครับ

     ลูกค้า : ไม่มีปัญหาคะ แต่ว่าตอนนี้ฉันเปิดใช้โปรแกรมอื่นอยู่ด้วย
                 ไม่ทราบว่าจะมีปัญหาในการติดตั้งไหมคะถ้าฉันไม่ได้ปิดโปรแกรมพวกนี้

     ช่างเทคนิค : ไม่ทราบว่าโปรแกรมอะไรหรือครับ ที่กำลังเปิดใช้งานอยู่

     ลูกค้า : เดี๋ยวขอดิฉันดูนิดนึงนะคะ อืม... ก็มีโปรแกรม
     "ความเจ็บปวดในอดีต"
     "การไม่เห็นคุณค่าของตัวเอง", "ความริษยา", "ความขุ่นเคือง" และก็
     "โปรแกรมความโกรธ" ทั้งหมดที่เปิดก็มีเท่านี้คะ

     ช่างเทคนิค : ไม่มีปัญหาครับ โปรแกรมความรักจะค่อยๆ
                    ลบความเจ็บปวดในอดีต ออกจากระบบปฏิบัติการครับ มันอาจจะคงอยู่ในหน่วยความทรงจำ
                    แต่ว่าจะไม่รบกวน  การทำงานของโปรแกรมอื่นๆ ครับ ไม่ต้องกังวล
                    สำหรับโปรแกรมการไม่เห็นคุณค่าของตัวเองนั้นจะค่อยๆ หายไปเอง
                    เพราะส่วนประกอบส่วนหนึ่งของโปรแกรมความรัก
                    คือการเห็นคุณค่าของตนเอง
                    ส่วนนี้จะค่อยๆ เข้ามาแทนที่อย่างช้าๆ
             
           จนการไม่เห็นคุณค่าตัวเองหมดไป
                    แต่ว่าคุณเองจะต้องปิดโปรแกรมความริษยา ความขุ่นเคือง และ
                    ความโกรธลง
                    เพราะโปรแกรมพวกนี้จะขัดขวางไม่ให้โปรแกรมความรักสามารถติดตั้งได้
                    รบกวนช่วยปิดโปรแกรมพวกนี้ ก่อนได้ไหมครับ

     ลูกค้า : บอกตามตรงเลยนะคะ ดิฉันไม่รู้จริงๆคะ ว่าจะปิดโปรแกรมพวกนี้ยังไง

     ช่างเทคนิค : เข้าไปที่ Start Menu นะครับ
     แล้วเรียกโปรแกรมการให้อภัยขึ้นมา
     ต้องเปิดโปรแกรมนี้เรื่อยๆ จนกว่าความริษยา, ความขุ่นเคือง
     และก็ความโกรธ
     จะถูกลบออกไปจนหมด

     ลูกค้า : ได้คะ.... เสร็จแล้วคะ
     ตอนนี้โปรแกรมความรักเริ่มที่จะติดตั้งอัตโนมัติแล้วคะ
     แต่เอ...นี่เป็นปกติของโปรแกรมใช่ไหมคะที่ติดตั้งด้วยตัวมันเอง

     ช่างเทคนิค : ใช่ครับ แต่อย่าลืมนะครับว่า
     นี่เป็นเพียงโปรแกรมพื้นฐานเท่านั้น
     คุณจะต้องติดต่อกับหัวใจดวงอื่นๆ เพื่อที่จะได้ upgrade
     โปรแกรมความรักให้มี version ที่สูงขึ้น

    ลูกค้า : อุ้ย.... มีข้อความผิดพลาดขึ้นที่หน้าจอ บอกว่า
     โปรแกรมไม่สามารถติดต่อออก  ไปสู่ภายนอกได้" ดิฉันควรทำยังไงดีคะ

     ช่างเทคนิค : ไม่ต้องตกใจครับ
     นั่นแสดงว่าตอนนี้โปรแกรมความรักได้ติดตั้งอยู่ภายในใจ
    คุณเรียบร้อยแล้วครับ แต่ที่โปรแกรมยังไม่สามารถใช้งานได้
     ก็เพราะว่าคุณต้องเริ่มรัก
     ตัวคุณเองก่อน จากนั้นคุณถึงจะรักคนอื่นได้

     ลูกค้า : แล้วดิฉันควรจะทำยังไงคะ

    ช่างเทคนิค : คุณช่วยเลื่อนการยอมรับตัวเองลงมาหน่อยได้ไหมครับ
    จากนั้นให้คลิกที่ไฟล์
     "การยกโทษให้ตนเอง" "การรู้ถึงคุณค่าของตัวเอง" และ
     การยอมรับถึงความจำกัดในตัวคุณ"

    ลูกค้า : ได้คะ... เสร็จแล้วคะ

     ช่างเทคนิค : โอเคครับ
    จากนั้นก็ก๊อปปี้ไฟล์พวกนี้เข้ามาในไดเร็กทอรี่
    "ใจฉัน"
     ระบบจะทำการจัดการไฟล์ที่มีปัญหา
     รวมทั้งแก้ไขโปรแกรมต่างๆที่มีข้อผิดพลาด
     แต่ว่าคุณจะต้องลบไฟล์ "การพูดถึงตัวเองในแง่ลบ" และ
     "ไฟล์การตัดสินผู้อื่น" ออกจากทุกๆไดเร็กทอรี่นะครับ และอย่าลืมเข้าไปลบอีกที ใน Recycle Bin นะครับ
     เพื่อให้มั่นใจว่าไฟล์พวกนี้ถูกลบจนหมด
     และไม่มีทางกลับเข้ามาทำความยุ่งยากได้อีก

     ลูกค้า : ทราบแล้วคะ เอ๊ะ!! มีไฟล์ใหม่ๆ
    เกิดขึ้นในหัวใจตั้งเยอะค่ะ "
    *****
     ยิ้ม
     
    กำลังวิ่งเล่น
     อยู่บนหน้าจอ "สันติสุข" และ "ความยินดี"
    กำลังก๊อปปี้ตัวเองอยู่ทั่วไปภายในใจฉัน
     นี่เป็นปกติหรือเปล่าคะ

     ช่างเทคนิค : ครับ บางครั้งสำหรับบางคนอาจต้องใช้เวลาหน่อย
    แต่ท้ายที่สุดสิ่งนี้  จะเกิดขึ้นในเวลาที่เหมาะสม ตอนนี้โปรแกรมความรักได้ติดตั้ง
     และเปิดใช้งาน เป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ มีอีกอย่างหนึ่งที่อยากจะบอก
     ก่อนที่จะวางสายครับ
     
    ความรักเป็นโปรแกรมให้เปล่า อย่าลืมแบ่งปันให้คนอื่นนะครับ
    ความรักที่คุณ ให้ไปจะไม่เหมือนกันในแต่ละคน
         และความรักนี้จะถูกส่งต่อไปยังคนอื่นๆ และส่วนหนึ่งก็จะกลับคืนมาสู่ตัวคุณด้วย
     และเมื่อนั้นความรักของคุณก็จะมี การพัฒนาขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง

     ลูกค้า : ดิฉันให้สัญญาคะว่าจะแบ่งปันโปรแกรมความรักให้กับคนอื่นๆ
    รบกวน ขอทราบชื่อของคุณหน่อยได้ไหมคะ
     
     ช่างเทคนิค : เรียกผมว่า "ผู้ชันสูตรจิตใจ" หรือ "เราเป็น" (I AM)  ก็ได้ครับ
     คนส่วนใหญ่คิดว่าพวกเขาจะต้องไปตรวจสุขภาพจิตใจปีละครั้ง
     เพื่อให้หัวใจ เขามีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง
     แต่ผู้ที่สร้างใจ (ผมเอง) ขอแนะนำว่าุ ไม่จำเป็น
     เพียงแต่คุณคอยหมั่นดูแลความรักให้คงอยู่ในแต่ละวันก็เพียงพอแล้วครับ
     
    ปล. ปิดเทอมเหงาๆ คิดถึงเพื่อนๆจังเลย
    January 30

    นาน..นาน

    ++หวัดดี....ไม่ได้อัพนานมากๆๆๆ++
     
    เพราะไม่รู้จะอัพไร...อะดิ
     
    ชีวิตก้อปกติ..ไม่ปกติบ้าง...
     
    =ตามประสา..ลิงตัวนึงหละน่า เอาเหอะ!!! @('_')@=
     
    เออ..ใช่ บล็อกที่แย้วบอกว่ากินเยอะมากจน...จะอ้วนกลม >_<!!!
     
    แต่ตอนนี้กลับน้ำหนักลดๆๆๆโหดเกิ้น~*
     
     
    อิ้ง!!ไปเยยอะ  ลดไปแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว
     
    =งง?? เหมือนกัน ?_?=
     
    ตอนแรกก้อไม่รู้หรอก..มารู้ตัวก้อ
     
    ตอนถูกคนทุกคนที่เจอทักว่าผอมลง...
     
    ..แรกๆก้อไม่เชื่อเท่าไหร่ แต่พอเริ่มทักเยอะ ก้อเยยสังเกตุ..
     
    ++โอ้!!!!! *0*++
     
    จิงๆด้วยแหะ มันช่างน่าตกใจมากจอร์ด
     
    ..คือตอนนี้กางเกงใส่ไม่ได้แย้วอะ..
     
    ...ผอมไปเยอะเกิน เป็นปัญหาเยยอะ....
     
    แต่ก้อนะ...ไม่เป็นไรหรอก เด๋วก้อคงอ้วนเหมือนเดิมเองแหละ
     
    ++Nannie~*ซะอย่างเนอะ เรื่องกินเนี่ยขอให้บอกเหอะ++
     
    *~กินแหลกอยู่แย้ว เนอะ~* ^_^
     
     
     
    ++Ps...."คิดถึงนะ" ^o^ ทุกคน++
    April 29

    กิน...กิน...แย้วก้อกิน

    วันนี้กินเยอะมากๆๆๆๆๆ
     
    อาหารนานาชาติมากมายหลายชาติ
     
    พอตื่นมาก็กินแหนมเนื่อง
     
    แหนมคลุก+ปอเปี้ยทอดโอ้ย!!!
     
    อื่มมากมาย~*
     
    พออีกซักหน่อยก้อกินน้ำปั่น
     
    กะขนมอีกปามานแสนแปดหมื่นอย่าง
     
    สักพักก้อเดินไปหลังบ้านเหง
     
    แหนมคลุก
     
    ที่เหลือเมื่อเช้าก้อเลยหยิบมากินต่อ..
     
    กินไปดูทีวีไป...ขณะที่กินๆอยู่นั้นม่ามี้
     
    ก้อยกขนมจีนมาให้อีกโอ้!!!
     
    ++^0^++
     
    อยากจะบอกว่าอื่มอยู่เลยอะ
     
    (สงสัยกลัวลูกสาวอ้วนไม่พออะ)
     
    แต่ก้อไหนๆก้อยกมาแย้วก้อกินหน่อยหละกัน
     
    และแล้วก้อหมดไปอีกชาม
     
    ทีนี้ไม่ได้อื่มเฉยๆแย้ว
     
    ++อื่มพุงแทบแตก!!!++
     
    เกิดอาการทรมานพุงมากมาย~*
     
    เห้อ...พอสักพักก้อย่อย...ค่อยยังชั่วหน่อย
     
    พอตกเย็นปาปี้ก้อชวนไปกินสุกี้
     
    ++โอ้!!!^0^++
     
    อร่อยดิ...อิอิ สั่งสะบัดตามเคย
     
    แย้วก้อ...กินๆๆ...แย้วก้อกินๆๆ..แล้วก้ออื่ม...
     
    ++พุงกางอีกแย้ว...++
     
    เห้อ...(-_-")
     
    จะอ้วนไปไหนเนี่ยเรา....
     
     
          
      
     
    April 22

    +++เห้อ+++

    วันนี้ก้อไม่มีอะไรทำอีกเช่นเคย
     
    เยยไม่รู้จะอัพอาราย
     
    เพราะไม่มีไรจาอัพ...ชีวิตน่าเบื่อสุดๆ
     
    ร้อนก็ร้อน...อัพไรดีหว่า
     
    เอาเป็นว่า!!!
     
    ++คิดถึงเพื่อนๆจังเยยเน้อ~*++
     
    ไว้เจอกันนะ...เด๋วไปหา
     
    ให้มีแรงสู้กับอากาศร้อนๆก่อนหละกัน
     
    ไปหละ...
     
    คิดถึงกันบ้างนะ...อิอิ
     
     
    ++อย่าลืมหละ++
     
     
    March 23

    วันนี้...ไปกินไอติมกะโบว์มาหละ

    วันนี้ไปกินติม...กับโบว์มาหล่ะ~*
     
     
     
    เพราะเบื่อๆเซงๆเลยไปลากโบว์มา
     
     
     
    กินเสดก้อเดินๆๆๆๆ...อยู่แถวนั้นแหละ
     
     
     
    แล้วเดินๆอยู่โบว์ก้อไปประสบพบเจอกับ
     
     
     
    หินมงคลจากธิเบต!!!!
     
     
     
    ^0^
     
     
     
    แล้วอยากบอกว่าว่า....
     
     
     
    ราคาแพงโหดๆ
     
     
     
    หินอันกระป้อยเดียวราคา...3 พันถ้วน
     
     
     
    โอ้!!!!!!! *0*
     
     
     
    แพงเกิน!!!!  ทำใจไม่ได้
     
     
     
    เยย...ไม่ได้ซื้อ 
     
     
     
     แต่ด้วยความที่โบว์อยากได้มากกกกกก
     
     
     
    เยยไปหาดูที่อื่นกัน  เยยลองไปดูที่ตึกคอมอะ
     
     
     
    ไปเจอพอดี  แต่ก้อไม่ใช่แบบเดียวกับที่โบว์อยากได้ตอนแลกหรอก
     
     
     
    แต่ด้วยความที่โบว์อยากได้มาก  ก้อเยยซื้อ
     
     
     
    ในราคา 500 บาท  สนองตัณหากันไป
     
     
     
    แต่ก้อเอาเหอะ  สบายใจก้อทำ
     
     
     
    ก้อดีแย้วหละ  ถึงจะแพงไปหน่อย
     
     
     
    แต่จะว่าไปก้อความชอบของแต่หละคน
     
     
     
    มานก้อต่างกันอะเนอะ
     
     
     
    พอได้มา...โบว์ก้อดูมีความสุขดีอะนะ
     
     
     
    ก้อดีแย้วหละ...
     
     
     
    เนอะ ^.^
     
     
    =i=i=i=i=i=i=i
     
     
    March 21

    วันนี้....เห้อ!!!

    วันนี้...เห้อ!!!
     

    วันนี้ไปหาหมอมาแหละ....แบบว่าเซงสุดๆเยยอะ

     

    เพราะไปตั้งแต่เช้า...มีทีท่าว่าจะเส็ดเร็วอะ

     

    แต่ก้อนะ...เห้อ!!!

    รอผลตรวจเลือดก่าจะเสร็จ

     

    พอได้ผลเลือดมาก้อ...นะ  ถึงเวลาหมอพักเที่ยง

     

    ซะงั้น !! T_T

     

    เท่านั้นแหละ

    ....

     

    มามี้ก้อ...ตูม!!!!

     

    ทั่วถึงกัน...ทั่งปาปี๊ ทั้งลูก...

     

    ก้อเซง....กันไป..ตามระเบียบ อะนะ

     

    สรุปก้อ...ก่าจะได้เข้าตรวจก้อ..บ่าย 2 ก่าๆอะ

     

    แต่ก้อเอาเหอะ...ผ่านมาแย้วหนิ

     

    มามี๊ก้อบ่นๆ ไปงั้นแหละ...

     

    แต่จิงๆ มามี๊..ก้อไม่มีไรหรอก....

     ......

     

    เนอะ~*  ^_^